Pijamalı Prensesin Maceraları
Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, Gökkuşağı Krallığı adında neşeli bir ülke varmış. Bu krallığın en sevimli sakini ise Prenses Lila’ymış.
Prenses Lila’nın birbirinden güzel elbiseleri, taçları ve ayakkabıları varmış. Ama onun en sevdiği kıyafet, yıldız desenli pembe pijamalarıymış.
Lila fırsat buldukça pijamalarını giyermiş.
Bu yüzden saray halkı ona “Pijamalı Prenses” dermiş.
Bir sabah Lila uyanmış ve kahvaltıya gitmek üzere hazırlanmış. Tam o sırada sarayın en yüksek kulesinden bir çan sesi duyulmuş.
Ding! Dong! Ding! Dong!
Saray görevlileri telaşla koşuşturmaya başlamış.
— Ne oldu? diye sormuş Lila.
Yaşlı danışman cevap vermiş:
— Krallığın Sihirli Gül’ü kayboldu!
Bu gül çok önemliymiş. Çünkü her sabah açarak krallığa neşe ve umut yayıyormuş.
Prenses hemen yardım etmek istemiş.
— O halde onu bulalım!
— Ama prensesim, önce uygun kıyafetlerinizi giyinmelisiniz, demiş danışman.
Lila gülmüş.
— Macera kıyafet beklemez!
Ve yıldızlı pijamalarıyla yola çıkmış.
İlk olarak Fısıltı Ormanı’na gitmiş.
Ağaçlar rüzgâr estikçe kendi aralarında konuşuyormuş.
Lila dikkatle dinlemiş.
Bir ağacın dallarından ince bir ses gelmiş:
— Dün gece parlak bir şeyin kuzeye doğru götürüldüğünü gördük.
Prenses teşekkür etmiş ve yoluna devam etmiş.
Bir süre sonra karşısına üzgün bir sincap çıkmış.
— Neden üzgünsün? diye sormuş.
— Kış için topladığım fındık torbası ağacın tepesine takıldı, demiş sincap.
Lila hemen yardım etmiş.
Uzun bir dal bulup torbayı aşağı indirmiş.
Sincap çok mutlu olmuş.
— Teşekkür ederim! Ben de sana yardım edeceğim. Kuzey yolunda büyük bir dere var. En güvenli geçidi sana gösterebilirim.
Birlikte dereyi geçmişler.
Yolculuk devam etmiş.
Bu kez karşılarına ağlayan bir kirpi çıkmış.
— Ne oldu? diye sormuş Lila.
— Kardeşim kayboldu, demiş kirpi.
Prenses vakit kaybetmeden aramaya başlamış.
Çalıların arasında dolaşmış, taşların arkasına bakmış.
Sonunda küçük kirpiyi bulmuş.
İki kardeş sevinçle birbirine sarılmış.
Kirpi teşekkür ederek:
— Dün gece gökyüzünde uçan büyük bir kuzgun gördüm. Pençesinde kırmızı bir çiçek vardı, demiş.
Lila heyecanlanmış.
— Demek Sihirli Gül’ü kuzgun götürdü!
İpuçlarını takip ederek Dağ Zirvesi’ne ulaşmış.
Orada yaşlı bir kuzgun durmuş.
Pençelerinin yanında gerçekten de Sihirli Gül varmış.
— Neden gülü aldın? diye sormuş Lila.
Kuzgun üzgün görünüyormuş.
— Çünkü kimse beni ziyaret etmiyor. Herkes benden korkuyor. Bu güzel gülü yanımda tutarsam belki yalnız hissetmem diye düşündüm.
Prenses onu dikkatle dinlemiş.
Sonra gülümsemiş.
— Bir şeyi sahiplenmek, yalnızlığı çözmez. Dostluk paylaşınca büyür.
Kuzgun uzun süre düşünmüş.
Sonunda başını eğmiş.
— Haklısın. Gülü geri vereceğim.
Birlikte krallığa dönmüşler.
Sihirli Gül yeniden yerine yerleştirilmiş.
Ertesi sabah gül her zamankinden daha parlak açmış.
Krallık yeniden neşeyle dolmuş.
Kral ve kraliçe kızlarıyla gurur duymuş.
— En güzel elbiseni bile giymedin ama harika işler başardın, demiş kral.
Prenses kahkahalarla gülmüş.
— Çünkü cesaret taçta ya da elbisede değil, insanın kalbindedir.
O günden sonra herkes Pijamalı Prenses’i daha da çok sevmiş.
Ve ne zaman yeni bir macera başlasa, Lila yıldızlı pijamalarını giyip yola çıkarmış.
Çünkü onun için önemli olan nasıl göründüğü değil, nasıl davrandığıymış.
Gökten üç yıldız düşmüş; biri yardımseverlere, biri cesur olanlara, biri de başkalarını anlamaya çalışanlara.
Kıssadan hisse: Gerçek değer dış görünüşte değil; iyilikte, cesarette ve yardımseverliktedir.
