Kırmızı Balık ile Mavi Balık

Bir varmış, bir yokmuş. Masmavi denizlerin altında, mercanların rengârenk çiçekler gibi açtığı bir koyda iki yakın dost yaşarmış. Biri parlak kırmızı pullara sahip Kırmızı Balık, diğeri ise gökyüzü rengindeki pullarıyla Mavi Balık’mış.

İkisi neredeyse her anı birlikte geçirirmiş.

Birlikte oyun oynar, mercanların arasında saklambaç oynar, deniz çayırlarında yarışırlarmış.

Bir gün yaşlı deniz kaplumbağası Tura, genç balıklara önemli bir uyarıda bulunmuş.

— Kuzey Akıntısı son günlerde çok güçlendi. Oraya yaklaşırken dikkatli olun.

Küçük balıklar başlarıyla onaylamışlar.

Fakat Kırmızı Balık meraklıymış.

— Acaba o akıntı gerçekten anlatıldığı kadar güçlü mü? diye düşünmüş.

Ertesi sabah Mavi Balık ile birlikte keşfe çıkmışlar.

Yüzerken deniz yıldızlarını selamlamışlar, kabarcıklarla oynamışlar ve rengârenk mercanların arasından geçmişler.

Bir süre sonra suların daha hızlı hareket ettiği bir bölgeye ulaşmışlar.

— Sanırım Kuzey Akıntısı burası, demiş Mavi Balık.

Tam geri dönmeye hazırlanırlarken güçlü bir su akımı ortaya çıkmış.

Vuuuşş!

Kırmızı Balık bir anda sürüklenmeye başlamış.

— Yardım et! diye bağırmış.

Akıntı onu hızla uzaklaştırıyormuş.

Mavi Balık hiç düşünmeden arkadaşının peşinden yüzmüş.

Fakat akıntı çok güçlüymüş.

Ne kadar çabalasa da Kırmızı Balık’a ulaşamıyormuş.

O sırada Mavi Balık’ın aklına bir fikir gelmiş.

Yakındaki uzun deniz yosunlarına doğru yüzmüş.

Yosunların bir ucunu ağzıyla tutmuş.

Diğer ucunu ise Kırmızı Balık’a uzatmış.

— Yakala!

Kırmızı Balık bütün gücüyle uzanmış ve yosunu tutmuş.

İki arkadaş birlikte mücadele etmeye başlamışlar.

Ama akıntı hâlâ çok kuvvetliymiş.

Tam bu sırada yanlarından geçen bir denizatları sürüsü onları fark etmiş.

— Yardım edin! diye seslenmiş Mavi Balık.

Denizatları hemen yanlarına gelmiş.

Birlikte yosunu çekmeye başlamışlar.

Az sonra iki yunus da durumu görmüş.

Onlar da destek olmuş.

Herkes elinden geleni yapıyormuş.

Sonunda Kırmızı Balık yavaş yavaş güvenli bölgeye çekilmeyi başarmış.

Kıyıdaki mercanların yanına ulaştığında derin bir nefes almış.

— Kurtuldum!

Mavi Balık sevinçle arkadaşına sarılmış.

— Sana bir şey olacağından çok korktum.

Kırmızı Balık başını eğmiş.

— Ben de. Kaplumbağa Tura’nın sözlerini dinlemeliydim.

O sırada yaşlı kaplumbağa yanlarına gelmiş.

— Hepimiz bazen merakımıza yenilebiliriz, demiş. Önemli olan hatalarımızdan ders çıkarmaktır.

Sonra Mavi Balık’a dönmüş.

— Sen de gerçek bir dost olduğunu gösterdin.

Mavi Balık şaşırmış.

— Ben sadece arkadaşımı yalnız bırakmak istemedim.

Kaplumbağa gülümsemiş.

— İşte dostluğun en güzel tanımı budur.

O günden sonra Kırmızı Balık ve Mavi Balık daha dikkatli olmuşlar.

Yeni yerler keşfetmeye devam etmişler ama tehlikeleri küçümsememeyi öğrenmişler.

Denizde yaşayan bütün canlılar ise o günü uzun süre konuşmuş.

Çünkü herkes, güçlü akıntılardan bile daha güçlü bir şey olduğunu anlamış.

O da gerçek dostlukmuş.

Gökten üç inci düşmüş; biri dostlarına yardım edenlere, biri yapılan iyilikleri unutmayanlara, biri de birlikte hareket etmenin gücünü bilenlere.

Kıssadan hisse: Gerçek dostlar zor zamanlarda birbirlerini yalnız bırakmazlar. Birlik ve dayanışma, en güçlü engelleri bile aşmayı sağlar.