Denizatı Pera ve Sessiz Mercan Bahçesi
Denizatı Pera, sessizleşen mercan bahçesinin yeniden canlanması için arkadaşlarıyla birlikte harekete geçer.
Turkuaz koyun altında, rengârenk mercanların arasında Pera adında küçük bir denizatı yaşardı. Pera’nın en sevdiği yer Mercan Bahçesi’ydi. Orada küçük balıklar saklambaç oynar, karidesler kayaların üzerinde gezinir, deniz kabukları akıntıyla hafifçe tıkırdardı.
Bir sabah Pera bahçeye geldiğinde bir tuhaflık fark etti. Her yer sessizdi. Balık sürüsü görünmüyor, minik yengeçler yuvalarından çıkmıyordu. Mercanların arasına yabancı şeyler takılmıştı: ince bir poşet parçası, renkli bir ip ve plastik bir kapak.
Pera önce kırmızı balık Liko’yu buldu. “Herkes nereye gitti?” diye sordu. Liko, “Akıntıyla gelen çöpler yüzünden küçük canlılar başka tarafa kaçtı,” dedi. “Bazı yollar kapandı.”
Pera üzülmekle yetinmek istemedi. “O zaman yolları açalım,” dedi. İkisi önce hafif parçaları topladı. Fakat büyük bir plastik halka kayaların arasına sıkışmıştı. Pera tek başına çekti, çekti ama çıkaramadı.
Bu kez ahtapot Mavi’yi çağırdılar. Mavi kollarıyla halkayı dikkatlice kavradı. Liko kenarını itti, Pera da yosunlara dolaşan ipi çözdü. Birlikte çalışınca halka yerinden çıktı.
Temizlik sırasında Pera, küçük bir karidesin ip parçasına takıldığını fark etti. Çok dikkatli davranarak ipi mercandan ayırdı ve karidesi kurtardı. “Bazen küçücük bir çöp bile bizim için kocaman bir engel oluyor,” dedi karides.
Öğlene kadar bahçenin çevresindeki yabancı parçaları topladılar. Akıntının güvenli olduğu bir noktada hepsini büyük bir ağın içine koydular. Yüzeye çıkan dalgıçların toplama ağına ulaştırmak için yunus Sera yardım etti.
Bir süre sonra ilk balık sürüsü geri döndü. Ardından minik yengeçler kayaların arasından çıktı. Mercan Bahçesi yeniden hareketlenmeye başladı. Pera’nın en sevdiği ses, deniz kabuklarının hafif tıkırtısı, yeniden duyuldu.
Pera o gün şunu anladı: deniz çok büyük görünse de içine bırakılan küçük şeyler bile canlıların yaşamını değiştirebilirdi. Bu yüzden arkadaşlarıyla birlikte her hafta bahçeyi kontrol etmeye karar verdi.
Akşam güneşinin ışığı suyun altına altın çizgiler halinde inerken Pera mercanların arasında süzüldü. Bahçe yeniden canlıydı. Sessizliğin yerini balıkların neşeli hareketleri almıştı. Pera da kendini denizin küçük bir bekçisi gibi hissediyordu.
