Kendi Yatağında Uyumayı Öğrenen Kuzu Lokum
Bir varmış, bir yokmuş. Yeşil bir vadinin ortasındaki şirin bir ağılda Lokum adında pamuk gibi beyaz, minik bir kuzu yaşarmış. Lokum her gece annesinin yanında uyurmuş. Ama artık biraz büyümüş, annesi de ona kendi küçük saman yatağını hazırlamış.
İlk gece Lokum yatağına uzanmış. Etrafına bakmış. Ağılın köşeleri karanlıkmış, rüzgâr kapıyı tıkırdatıyormuş. Lokum bir anda yatağından fırlayıp annesinin yanına koşmuş. “Anne, yalnız uyuyamam!” demiş.
İkinci gece de aynısı olmuş. Üçüncü gece Lokum yatağına bile gitmeden annesinin yanına kıvrılmış. Annesi onu sevgiyle okşamış ama bir yandan da bir fikir düşünmeye başlamış.
Ertesi gün annesi Lokum’la birlikte bir “uyku köşesi” hazırlamış. Lokum’un yatağını en sevdiği pencerenin altına taşımışlar. Pencereden gökyüzündeki yıldızlar görünüyormuş. Dedesi ona yünden örülmüş yumuşacık bir battaniye vermiş. Ablası da en sevdiği oyuncağını, kumaştan minik bir ayıcığı ödünç vermiş.
Akşam olunca annesi Lokum’u yatağına yatırmış. Ona bir masal anlatmış, alnından öpmüş. “Ben hemen şuradayım. Seni duyabileceğim kadar yakınım.” demiş. Sonra pencereden yıldızları göstermiş. “Bak, en parlak yıldız senin gece bekçin. Sen uyurken o seni izleyecek.”
Lokum battaniyesine sarınmış, ayıcığına sarılmış ve yıldıza bakmış. Kalbi biraz hızlı atıyormuş. Rüzgâr yine kapıyı tıkırdatınca bir an kalkmak istemiş. Ama sonra annesinin öğrettiği gibi derin bir nefes almış ve yıldızları saymaya başlamış: Bir, iki, üç…
Yedinci yıldızda gözleri kapanmış. Sabah güneşi ağıla doluncaya kadar mışıl mışıl uyumuş.
Uyanınca sevinçle annesine koşmuş. “Anne! Bütün gece kendi yatağımda uyudum!” Annesi onu kucaklamış. “Seninle çok gurur duyuyorum Lokum. Büyüdüğün her gece biraz daha cesur oluyorsun.”
O günden sonra Lokum her gece kendi uyku köşesinde uyumuş. Bazı geceler hâlâ biraz korksa da yıldız bekçisine bakıp derin bir nefes almış. Çünkü korkular, sevgiyle hazırlanmış bir yatakta küçücük kalırmış.
Gökten üç pamuk bulut düşmüş: Biri kendi yatağında uyumaya cesaret edenlere, biri onlara sevgiyle destek olanlara, biri de şimdi battaniyesine sarınıp yıldızları sayan bütün çocuklara.
Masalın öğüdü: Kendi yatağımızda uyumak büyümenin güzel bir adımıdır. Yatağımızı sevdiğimiz eşyalarla hazırlamak ve derin nefes almak korkularımızı yenmemize yardım eder.
