Kaplumbağa Tıpış ve Yaya Geçidi

Bir varmış, bir yokmuş. Hayvanların yaşadığı şirin bir kasabada Tıpış adında küçük, meraklı bir kaplumbağa yaşarmış. Tıpış’ın evi kasabanın bir yanında, okulu ise kocaman bir caddenin öbür yanındaymış. Caddede bütün gün tavşan otobüsleri, fil kamyonları, sincap bisikletleri gelip geçermiş.

Okulun ilk günü annesi Tıpış’ı caddeye kadar getirmiş. “Bak Tıpış, karşıya geçerken her zaman yaya geçidini kullanacağız. Şu beyaz çizgileri görüyor musun? Adı zebra çizgisi.” demiş. Tıpış kıkırdamış. “Zebranın üstünden mi geçeceğiz?”

Annesi gülümsemiş ve ona üç kuralı öğretmiş: “Bir: Önce kaldırımın kenarında dur. İki: Yaya ışığına bak; kırmızı adam yanıyorsa bekle, yeşil adam yanınca geçebilirsin. Üç: Işık yeşil olsa bile önce sola, sonra sağa, sonra yine sola bak. Araçlar durmuşsa geç.”

Bir sabah Tıpış okula biraz geç kalmış. Caddeye vardığında yaya geçidi biraz ilerideymiş. “Ben buradan geçeyim, daha kısa!” diye düşünmüş. Tam kaldırımdan inecekken arkadan bir ses duymuş: “Tıpış, dur!”

Seslenen, kasabanın trafik polisi Baykuş Komiser’miş. Yanına gelip kanadını Tıpış’ın omzuna koymuş. “Buradan geçersen sürücüler seni göremeyebilir. Hem sen yavaş yürüyorsun, araçlar ise hızlı gider. Yaya geçidi, sürücülerin yayaları beklediği yerdir.” demiş.

Tıpış başını eğmiş. “Ama geç kalıyorum.” Baykuş Komiser gülümsemiş. “Biraz geç varmak, hiç varamamaktan iyidir küçüğüm.” demiş. Birlikte yaya geçidine yürümüşler.

Kaldırımın kenarında durmuşlar. Işıkta kırmızı adam yanıyormuş. Tıpış sabırla beklemiş. Sonra yeşil adam yanmış. Tıpış önce sola, sonra sağa, sonra yine sola bakmış. Bütün araçların durduğunu görmüş. Fil kamyonunun şoförü ona el sallamış. Tıpış zebra çizgilerinin üstünden tıpış tıpış karşıya geçmiş.

Okula vardığında öğretmenine geç kalma sebebini anlatmış. Öğretmeni de bütün sınıfla birlikte trafik kurallarını konuşmaya karar vermiş. O gün çocuklar sınıfta kâğıttan bir yaya geçidi yapıp karşıdan karşıya geçme oyunu oynamışlar.

O günden sonra Tıpış her sabah yaya geçidini kullanmış. Arkadaşlarına da üç kuralı öğretmiş: “Dur, ışığa bak, sola sağa sola bak, sonra geç!”

Gökten üç yeşil ışık düşmüş: Biri kurallara uyanlara, biri küçüklere yol gösterenlere, biri de bu masalı dinleyip karşıdan karşıya geçerken büyüklerinin elini tutan bütün çocuklara.

Masalın öğüdü: Karşıdan karşıya geçerken mutlaka yaya geçidini kullanmalı, yeşil yaya ışığını beklemeli ve önce sola, sonra sağa, sonra yine sola bakmalıyız. Küçük çocuklar karşıya her zaman bir büyüğüyle geçmelidir.