Bulut Tamircisi Mino ve Yağmayan Yağmur

Mino, susuz kalan çiçeklere yardım etmek için gökyüzündeki huysuz bulutun neden yağmur bırakmadığını araştırır.

Mino’nun köyünde herkes onun bulutları çok iyi tanıdığını söylerdi. Mino bir buluta bakıp yağmur getirip getirmeyeceğini tahmin etmeyi severdi. Bu yüzden arkadaşları ona şakayla karışık “bulut tamircisi” adını takmıştı.

Bir yaz günü köyün üzerinde büyük, gri bir bulut belirdi. Tarladaki çiçekler günlerdir yağmur bekliyordu. Herkes sevindi ama bulut saatlerce gökyüzünde dolaşmasına rağmen tek damla bırakmadı.

Mino tepeye çıktı ve bulutu izledi. Bulut, rüzgârla sürekli sağa sola sürükleniyordu. “Belki de durup yoğunlaşamıyor,” diye düşündü. Büyükannesinden duyduğu bir sözü hatırladı: “Yağmur için yalnızca bulut değil, uygun hava da gerekir.”

Köydeki yel değirmeninin yanına gitti. Rüzgâr çok güçlüydü. Değirmenci Doru’ya, “Kanatların bugün çok hızlı dönüyor,” dedi. Doru başını salladı. “Rüzgâr vadiden sert geliyor.”

Mino tek başına rüzgârı durduramayacağını biliyordu. Bunun yerine suyu korumaya karar verdi. Köylülere fıçılardaki suyu dikkatli kullanmalarını, çiçekleri sabah erken sulamalarını önerdi. Çocuklarla birlikte ağaç diplerine kuru yaprak sererek toprağın nemini daha uzun tutmasını sağladılar.

İki gün sonra rüzgâr hafifledi. Gri bulut yeniden geldi ve bu kez vadinin üzerinde daha uzun kaldı. Önce tek bir damla düştü. Sonra bir tane daha. Az sonra ince bir yaz yağmuru başladı.

Çocuklar sevinçle dışarı koştu. Mino ise avuçlarını açıp damlaları tuttu. “Demek bulut bozuk değilmiş,” dedi gülerek. “Sadece doğru zamanı bekliyormuş.”

Büyükannesi, “Sen de yağmuru tamir etmedin,” dedi. “Ama yağmur gelene kadar ne yapabileceğimizi düşündün. Gerçek sorumluluk bazen kontrol edemediğimiz şeyi zorlamak değil, kontrol edebildiğimiz şeyi iyi yapmaktır.”

O günden sonra Mino hâlâ bulutları izledi. Fakat kendine artık bulut tamircisi demiyordu. “Ben gökyüzünü dinleyen biriyim,” diyordu. Köyde bir şey ters gittiğinde de önce neyi değiştirebileceğini düşünüyordu.