Minik Karınca Tık ve Dev Yaprak

Bir varmış, bir yokmuş. Uzun otların arasında, toprağın altına kurulmuş kocaman bir karınca yuvası varmış. Bu yuvada Tık adında minik ama çok hevesli bir karınca yaşarmış. Tık her işi tek başına yapmak istermiş. “Ben hallederim!” demek en sevdiği sözmüş.

Sonbahar gelince karıncalar kış için yiyecek ve yaprak toplamaya başlamış. Tık da bir sabah çalıların arasında kocaman, kırmızı bir yaprak bulmuş. Yaprak öyle büyükmüş ki altına on karınca rahatça sığarmış. “Bu yaprak kışın yuvamızın kapısını sıcak tutar!” diye sevinmiş.

Arkadaşları koşa koşa gelmiş. “Tık, birlikte taşıyalım!” demişler. Ama Tık başını sallamış. “Hayır, ben hallederim!” Yaprağın bir ucundan tutup çekmiş. Yaprak kıpırdamamış bile. Bu kez itmiş. Yaprak rüzgârda bir yelken gibi şişip Tık’ı geriye doğru yuvarlamış. Tık takla üstüne takla atıp bir papatyanın dibinde durmuş.

Tık yeniden denemiş. Yaprağı başının üstüne kaldırmaya çalışmış ama yaprak onu bir çadır gibi örtmüş. Karanlıkta kalan Tık, “Neredeyim ben?” diye seslenmiş. Dışarıdaki karıncalar kıkır kıkır gülmüş.

Sonunda Tık yaprağın altından çıkıp yorgun argın oturmuş. Yaşlı karınca Çalışkan Dede yanına gelmiş. “Tek bir karınca küçük bir kırıntı taşır. Ama karıncalar el ele verince dağları yerinden oynatır.” demiş.

Tık bir an düşünmüş. Sonra arkadaşlarına dönmüş. “Bana yardım eder misiniz?” diye sormuş. Bu sözü söylemek ona sandığı kadar zor gelmemiş.

Karıncalar hemen yaprağın etrafını sarmış. Kimi kenarından tutmuş, kimi altına girmiş, kimi de önden yol göstermiş. “Bir, iki, üç, kaldır!” diye bağırmışlar. Dev yaprak havalanmış ve yuvaya doğru süzülmeye başlamış. Uzaktan bakan bir uğur böceği, yürüyen kırmızı bir yaprak görünce gözlerine inanamamış.

Yaprak yuvanın kapısına yerleştirildiğinde bütün karıncalar sevinçle alkışlamış. O kış yuva hem sıcacık hem de rengârenk olmuş.

O günden sonra Tık “Ben hallederim!” yerine “Birlikte halledelim!” demeyi öğrenmiş. Çünkü en büyük işler, küçük eller bir araya geldiğinde kolaylaşırmış.

Gökten üç kırıntı düşmüş: Biri yardım istemeyi bilenlere, biri yardıma koşanlara, biri de bu masalı dinleyip tatlı bir uykuya dalan bütün çocuklara.

Masalın öğüdü: Bazı işler tek başımıza yapamayacağımız kadar büyüktür. Yardım istemek ve birlikte çalışmak işleri hem kolaylaştırır hem de eğlenceli hâle getirir.